رقابت در هوش مصنوعی دیگر بر سر ساخت بزرگ‌ترین مدل‌ها نیست؛ میدان اصلی، تسلط بر اکوسیستمی از داده، تراشه، زیرساخت و استانداردهاست. هوش مصنوعی از یک فناوری صرف فراتر رفته و به یکی از مؤلفه‌های اصلی قدرت ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. اما در دل این تحول، یک پارادوکس بزرگ نهفته است: هرچه کشورها بیشتر به‌د

هوش مصنوعی در حال عبور از نقش یک ابزار پاسخ‌گو و ورود به قلمرو روابط انسانی است. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد افراد، به‌ویژه نسل جوان، بیش از گذشته از این فناوری برای گفت‌وگو، همراهی و حمایت عاطفی استفاده می‌کنند. این تحول نه به معنای جایگزینی انسان، بلکه نشانه شکل‌گیری نوعی همزیستی جدید میان انسان و

فارغ از تمام چالش‌های حاصل از جنگ بین ایران و ایالات متحده، مسئله تنگه هرمز به دغدغه‌ای بسیار اساسی و مهم برای آسیا و اروپا تبدیل شده است. گذرگاهی حیاتی که احتمالا در بلند مدت و با درنظر گرفتن تلاش‌های متفاوت اعراب و منتفعان خاورمیانه از درجه اهمیت‌اش کاسته خواهد شد، اما در کوتاه مدت و بازه پیش‌رو آ

جنگ پیش‌رو بین ایران و ایالات متحده ، کشورهای عربی غرب آسیا را در موقعیتی متفاوت قرار داد . کشورهایی که عمدتا با آمریکا معاهدات نظامی دارند و دارای پایگاه‌های آمریکایی در خاک خود هستند . باور به چتر دفاعی ایالات متحده ، در حالی در بین سران عرب به سمت فرسایش می‌رود که از سویی ، اسرائیل ، آرامش تمام م

در سال ۲۰۲۲، مهندس گوگل، بلیک لموین، ادعا کرد که چت‌بات لامدا به سطحی قابل قبول از خودآگاهی و احساسات رسیده است و آن را یک «شخص» می‌دانست. با توجه به این ادعاها، برای برنامه احساس مسئولیت اخلاقی در نظر گرفت و حتی در این باره وکیل استخدام کرد، اما کارشناسان هوش مصنوعی این ادعا را رد کردند و گوگل او

هوش مصنوعی مولد تصویر، مثل دال‌ای و میدجنری، دنیا را تغییر داده و توانسته جمله‌های ساده را به تصاویر پیچیده و گاه عجیب تبدیل کند. اما پشت این تصاویر، چیزی بیش از الگوریتم‌ها نهفته است: انسان‌ها در هر مرحله نقش دارند — از افرادی که تصاویر و برچسب‌ها را دسته‌بندی می‌کنند تا کسانی که داده‌ها را منتش

در دنیای امروز ما که تکنولوژی با جهشی خیره کننده در حال در نوردیدن مرزهاست ، هوش مصنوعی قادر است در کوتاه ترین زمان ممکن تصاویر، موسیقی و متن خلق کند، اما آیا واقعاً هنر تولید می‌کند؟ برخلاف انسان، ماشین‌ها هیچ تجربه زیستی، آرزو یا حس درونی ندارند؛ آثارشان خالی از «خود» است و نمی‌تواند پل ارتباطی می