رقابت در هوش مصنوعی دیگر بر سر ساخت بزرگ‌ترین مدل‌ها نیست؛ میدان اصلی، تسلط بر اکوسیستمی از داده، تراشه، زیرساخت و استانداردهاست. هوش مصنوعی از یک فناوری صرف فراتر رفته و به یکی از مؤلفه‌های اصلی قدرت ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. اما در دل این تحول، یک پارادوکس بزرگ نهفته است: هرچه کشورها بیشتر به‌د

یوری مائوز در این مقاله استدلال می‌کند که نظارت انسانی بر هوش مصنوعی در جنگ، بیش از آنکه تضمینی واقعی باشد، نوعی توهم کنترل است. او توضیح می‌دهد که سیستم‌های پیشرفته هوش مصنوعی مانند جعبه‌سیاه عمل می‌کنند؛ یعنی حتی ناظران و سازندگانشان هم دقیقاً نمی‌دانند چگونه تصمیم می‌گیرند یا چه نیتی پشت انتخاب‌ه

آیا هوش مصنوعی «میتوس» از شرکت آنتروپیک می‌تواند معادلات امنیت سایبری را دگرگون کند؛ ابزاری که هم به‌عنوان یک جهش بزرگ در کشف آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری معرفی می‌شود و هم به‌عنوان یک سلاح بالقوه برای حملات سایبری. در این مقاله خواهیم خواند که چرا دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ فناوری نسبت به توانایی این مدل

در عصری که هوش مصنوعی مرز میان واقعیت و جعل را محو کرده، چین به‌جای تعقیب بی‌پایان محتوای جعلی، به سراغ بازطراحی معماری اعتماد رفته است. از رهگیری منشأ محتوا تا اتصال هویت‌های دیجیتال، پکن در حال آزمودن مدلی است که شاید آینده اینترنت را نه با کنترل محتوا، بلکه با بازسازی اعتماد تعریف کند.

رقابت در هوش مصنوعی دیگر بر سر ساخت بزرگ‌ترین مدل‌ها نیست؛ میدان اصلی، تسلط بر اکوسیستمی از داده، تراشه، زیرساخت و استانداردهاست. هوش مصنوعی از یک فناوری صرف فراتر رفته و به یکی از مؤلفه‌های اصلی قدرت ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. اما در دل این تحول، یک پارادوکس بزرگ نهفته است: هرچه کشورها بیشتر به‌د

یوری مائوز در این مقاله استدلال می‌کند که نظارت انسانی بر هوش مصنوعی در جنگ، بیش از آنکه تضمینی واقعی باشد، نوعی توهم کنترل است. او توضیح می‌دهد که سیستم‌های پیشرفته هوش مصنوعی مانند جعبه‌سیاه عمل می‌کنند؛ یعنی حتی ناظران و سازندگانشان هم دقیقاً نمی‌دانند چگونه تصمیم می‌گیرند یا چه نیتی پشت انتخاب‌ه

آیا هوش مصنوعی «میتوس» از شرکت آنتروپیک می‌تواند معادلات امنیت سایبری را دگرگون کند؛ ابزاری که هم به‌عنوان یک جهش بزرگ در کشف آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری معرفی می‌شود و هم به‌عنوان یک سلاح بالقوه برای حملات سایبری. در این مقاله خواهیم خواند که چرا دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ فناوری نسبت به توانایی این مدل

در عصری که هوش مصنوعی مرز میان واقعیت و جعل را محو کرده، چین به‌جای تعقیب بی‌پایان محتوای جعلی، به سراغ بازطراحی معماری اعتماد رفته است. از رهگیری منشأ محتوا تا اتصال هویت‌های دیجیتال، پکن در حال آزمودن مدلی است که شاید آینده اینترنت را نه با کنترل محتوا، بلکه با بازسازی اعتماد تعریف کند.