دقت کرده‌اید گاهی پس از یک روز سخت کاری، هنگامی که آمادهً خوابیدن هستین، گوشی خود را برای پاسخ‌دادن به یک پیامک یا کوک کردن آلارم به دست می‌گیرید، اما ناگهان به خود میاید و می‌بینید ساعت ۲ بامداد را نشان می‌دهد و شما همچنان در حال گشت زدن میان انبوه ویدیوهای بی‌انتهای اینستاگرام هستید. فقط شما این ح

رقابت در هوش مصنوعی دیگر بر سر ساخت بزرگ‌ترین مدل‌ها نیست؛ میدان اصلی، تسلط بر اکوسیستمی از داده، تراشه، زیرساخت و استانداردهاست. هوش مصنوعی از یک فناوری صرف فراتر رفته و به یکی از مؤلفه‌های اصلی قدرت ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. اما در دل این تحول، یک پارادوکس بزرگ نهفته است: هرچه کشورها بیشتر به‌د

یوری مائوز در این مقاله استدلال می‌کند که نظارت انسانی بر هوش مصنوعی در جنگ، بیش از آنکه تضمینی واقعی باشد، نوعی توهم کنترل است. او توضیح می‌دهد که سیستم‌های پیشرفته هوش مصنوعی مانند جعبه‌سیاه عمل می‌کنند؛ یعنی حتی ناظران و سازندگانشان هم دقیقاً نمی‌دانند چگونه تصمیم می‌گیرند یا چه نیتی پشت انتخاب‌ه

آیا هوش مصنوعی «میتوس» از شرکت آنتروپیک می‌تواند معادلات امنیت سایبری را دگرگون کند؛ ابزاری که هم به‌عنوان یک جهش بزرگ در کشف آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری معرفی می‌شود و هم به‌عنوان یک سلاح بالقوه برای حملات سایبری. در این مقاله خواهیم خواند که چرا دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ فناوری نسبت به توانایی این مدل

در عصری که هوش مصنوعی مرز میان واقعیت و جعل را محو کرده، چین به‌جای تعقیب بی‌پایان محتوای جعلی، به سراغ بازطراحی معماری اعتماد رفته است. از رهگیری منشأ محتوا تا اتصال هویت‌های دیجیتال، پکن در حال آزمودن مدلی است که شاید آینده اینترنت را نه با کنترل محتوا، بلکه با بازسازی اعتماد تعریف کند.

گسترش هوش مصنوعی، مرز میان واقعیت و جعل را بیش از هر زمان دیگری کمرنگ کرده است. اگر در گذشته کاربران با خبرهای دروغ یا کلاهبرداری‌های ساده اینترنتی مواجه بودند، امروز با محتوایی روبه‌رو هستند که از نظر تصویر، صدا و روایت، کاملاً واقعی به نظر می‌رسد. این تحول، مسئله را از «تشخیص دروغ» به «تشخیص واقعی

در گزارشی دیگر در مورد کیسی هارل نوشتم؛ مردی مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) که به گفته پژوهشگرانی که با او کار کرده‌اند، نخستین کاربر حرفه‌ای یک کاشت مغزی است. هارل فلج است و بدون این دستگاه نمی‌تواند به شکلی قابل فهم صحبت کند. او نزدیک به سال است که از یک رابط مغز و رایانه (BCI) استفاده

در این نوشته، به سراغ پرسشی رفتم که مدت‌ها ذهنم را مشغول کرده بود: بعد از نگران در مورد وقت‌گذرانی نوجوانان در تلفن همراه، آیا الان باید نگران والدین بازنشسته‌مان هم باشیم؟ در عصری که صفحه‌ نمایش بخش جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره شده، سالمندان هم به جمع کاربران پرشور فضای مجازی پیوسته‌اند، از بازی‌ها

هوش مصنوعی در حال عبور از نقش یک ابزار پاسخ‌گو و ورود به قلمرو روابط انسانی است. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد افراد، به‌ویژه نسل جوان، بیش از گذشته از این فناوری برای گفت‌وگو، همراهی و حمایت عاطفی استفاده می‌کنند. این تحول نه به معنای جایگزینی انسان، بلکه نشانه شکل‌گیری نوعی همزیستی جدید میان انسان و

داده‌های جدید حاکی از آن هستند که در سال ۲۰۲۵، حجم محتوای پورنوگرافی کودکان در اینترنت احتمالاً از هر زمان دیگری در تاریخ بیشتر بوده است! بنیاد نظارت بر اینترنت (IWF)، سازمانی جهانی و مستقر در انگلستان که هدفش شناسایی و حذف این محتوا از سطح اینترنت است، سال گذشته رکورد ۳۱۲٬۰۳۰ گزارش تأییدشده از پورن