تنگه هرمز دیگر صرفاً یک معبر جغرافیایی برای عبور ۲۰ درصد نفت جهان نیست؛ این آبراه اکنون در کانون یک مخاصمه تمام عیار، به اهرم فشاری بی‌بدیل تبدیل شده است. یادداشت پیش‌رو، چگونگی تغییر رژیم حقوقی این تنگه را از منظر حاکمیتی بررسی می‌کند. ۱. جغرافیا به مثابه ابزار بازدارندگی: در مواجهه با آنچه «تروری

فضای سایبر در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های تعامل، رقابت و حتی درگیری میان دولت‌ها تبدیل شده است؛ فضایی که به دلیل ماهیت پیچیده، مرزناپذیر و دائماً در حال تحول خود، قواعد سنتی حقوق بین‌الملل را با چالش‌های جدیدی روبه‌رو کرده است. از آنجا که هنوز یک معاهده جامع و الزام‌آور برای تنظیم کامل

فضای سایبری ماهیتی فرامرزی دارد و درنتیجه بستر گسترده‌ای برای برقراری ارتباطات و تبادل اطلاعات در سطح جهانی است و همین زمینه‌ساز وقوع انواع عملیات‌ سایبری با اهداف متعدد، توسط عاملان مختلف، علیه دولت‌ها و دیگر نهادها است که تهدیدات عمده‌ای علیه منافع دولت‌ها و بشریت هستند.

در حالی که دونالد ترامپ مدعی شده ایالات متحده توان نظامی ایران را «تقریباً به‌طور کامل نابود کرده» و تهران دیگر قادر به تداوم جنگ نیست، مجموعه‌ای از حملات تازه علیه اسرائیل و کشورهای حاشیه خلیج فارس نشان می‌دهد ایران همچنان ظرفیت کافی برای بی‌ثبات‌سازی منطقه و تحمیل هزینه‌های سنگین به دشمنان خود را

بازی مورد علاقه‌ی میشل استیتهم Call of Duty است؛ یک بازی پرهیجان و پرشتاب با محوریت عملیات‌های نظامی و جاسوسی که از رویدادهای حقیقی الهام گرفته‌اند. او معمولاً روزی شش ساعت را صرف پخش زنده در Twitch می‌کند و از خانه‌اش در ایالت واشنگتن با بیش از ۱۱۰ هزار دنبال‌کننده‌اش گفت‌وگو دارد. استیتهم با خنده

«قانون مقابله با اقدامات خصمانه رژیم صهیونیستی علیه صلح و امنیت» مصوب اردی‌بهشت ۱۳۹۹، قانونی در راستای جرم‌انگاری و منع فعالیت‌ در راستای هرگونه نفع‌رسانی به رژیم صهیونی است. در این نوشتار تلاش می‌شود تا ضمن مروری بر مفاد اصلی این قانون که در ۱۶ ماده تنظیم شده است، به بررسی این مسئله نیز پرداخته شود