اقتصادی خود زده است که به طور خاص بخش فناوری را هدف قرار داده است. این تحول، نوعی «سیاست دوگانه» شناخته میشود: از یک سو، اعمال یک رژیم مقرراتگذاری بیسابقه و سختگیرانه بر شرکتهای بزرگ پلتفرمی و اقتصاد مصرفکننده (Soft Tech)، و از سوی دیگر، حمایت مالی و سیاسی متمرکز و عظیم از توسعه فناوریهای بنیادین و استراتژیک (Hard Tech) مانند نیمههادیها و هوش مصنوعی. (تانگ، ۲۰۲۱)
نقطه عطف بارز این موضوع، تعلیق عرضه عمومی اولیه ۴.۳۵ میلیارد دلاری گروه اَنت در نوامبر ۲۰۲۰ بود. (فورد، ۲۰۲۰) این رخداد بهسرعت به آغاز یک موج گسترده انحصارزدایی، حاکمیت دادهها و بازنگری ایدئولوژیک در سراسر بخش فناوری تبدیل شد. همزمانی این سیاستهای رگولاتوری سختگیرانه با بازآرایی نخبگان در نهادهای عالی حاکمیتی چین، به ویژه در کنگره ملی خلق (NPC) و کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین (CPPCC) در سال ۲۰۲۳، نشان میدهد که این استراتژی فراتر از یک اصلاح اقتصادی ساده است. این حرکت در واقع بازتعریف بنیادین روابط دولت-سرمایه و اولویتبندیهای راهبردی چین ذیل رهبری شی جین پینگ است. (رویترز، ۲۰۲۱)
هدف از این گزارش، ارائه یک تحلیل چندلایه است که ریشههای ایدئولوژیک، اقتصادی و امنیتی سیاست دوگانه چین را بررسی میکند، ابعاد مقرراتگذاری و حمایت دولتی را تشریح مینماید و ماهیت زمانبندی و ماهیت نهایی این تغییر جهت استراتژیک (برنامهریزیشده در مقابل واکنشی) را تعیین میکند.
