در سال‌های اخیر، رشد بی‌رویه هزینه‌های اجاره‌ واحدهای تجاری در تهران به یکی از چالش‌های اساسی برای کسب‌وکارهای خرد و متوسط تبدیل شده است. در بسیاری از مناطق پُرتردد پایتخت، اجاره مغازه یا واحد تجاری به میزانی افزایش یافته که ادامه فعالیت برای فروشندگان، به‌ویژه خرده‌فروشان، با سود ناچیز یا حتی ضرر همراه است. این فشار مالی سنگین، برخی از فروشندگان را ناگزیر می‌کند تا برای جبران هزینه‌ها، به راهکارهایی غیراخلاقی مانند کم‌فروشی یا عرضه کالاهای تقلبی روی آورند. هرچند این رفتارها قابل توجیه نیستند، اما می‌توان آن‌ها را نتیجه‌ی مستقیم فشارهای اقتصادی و فضای ناسالم بازار دانست.

روش های معمولا رایج دریافت اجاره در جهان

• اجاره کامل یا ناخالص: (Full Service / Gross Lease)  در این نوع قرارداد، اجاره‌بها به‌صورت مبلغی ثابت تعیین می‌شود، اما ممکن است بند افزایشی در قرارداد وجود داشته باشد که اجازه دهد مالک بخشی از افزایش هزینه‌ها را به مستأجر منتقل کند.
• اجاره خالص: (Net Lease)   این نوع اجاره، معمولاً مبلغ ماهیانه کمتری نسبت به اجاره ناخالص دارد، اما مستأجر موظف است برخی هزینه‌های ثابت عملیاتی مانند بیمه، مالیات بر ملک و هزینه‌های نگهداری فضاهای مشترک را پرداخت کند.
• اجاره تعدیل‌شده (Modified Gross Lease)  : در این نوع قرارداد، مستأجر موظف است اجاره پایه را به همراه برخی از هزینه‌های عملیاتی، مانند هزینه‌های خدمات رفاهی (آب، برق، گاز) و نگهداری داخلی ملک بپردازد( Hodge, 2021).