رشد شتابان فناوریهای نوین، مرزهای سنتی تولید، تجارت و خدمات را درهمشکسته و اقتصادها را بهسوی الگوهای دیجیتالی بهرهور، چابک و برونگرا سوق داده است. در چنین فضایی، تحقق «جهش صادرات محصولات و خدمات اقتصاد دیجیتال به بازارهای بینالمللی» نه یک انتخاب، بلکه الزام راهبردیِ تابآوری و رشد پایدار اقتصاد ایران است. پاکستان (با جمعیت جوان، بازار رو به گسترش خدمات دیجیتال، ارتقای زیرساختهای ارتباطی و سیاستهای تسهیلگرانه) یکی از نزدیکترین و درعینحال دسترسپذیرترین مقاصد منطقهای برای تبدیل ظرفیتهای فناورانه ایران به درآمد ارزی پایدار بهشمار میآید.
این گزارش پژوهشی، با اتکا به رویکرد شواهدمحور و پوشش «همۀ حوزههای اقتصاد دیجیتال» (از نرمافزار و خدمات ابری، فینتک و تجارت الکترونیکی تا هوش مصنوعی، کلانداده، اینترنت اشیا، بلاکچین، مراکز داده و بازیهای دیجیتال)، دو مأموریت را بهصورت توأمان دنبال میکند:
- نخست، ترسیمِ تصویری دقیق، کمّی و کیفی از ظرفیتهای تولید، مصرف و واردات اقتصاد دیجیتال پاکستان؛
- دوم، شناسایی و اولویتبندیِ فرصتها و مسیرهای ورود برای صادرات محصولات و خدمات دیجیتال ایران (از همکاریهای B2B و پروژههای مشترک تا ترانزیت داده و بومیسازی پلتفرمها).
خروجی این مطالعه، علاوه بر تبیین اندازه و روندهای بازار، به موانع عملیاتی (حقوقی، مقرراتی، ارزی، فنی و فرهنگی) و راهکارهای رفع آنها میپردازد تا از «شناخت فرصت» به «قابلیت اجرا» پل بزند.
با درنظرگرفتن نقش راهبری «کارگروه نظارت بر اجرای سند» و الزامات سیاستی مندرج در سند ملی طراحی نظام اقتصاد دیجیتال، یافتهها و توصیههای این گزارش به نحوی تدوین شده که هم پاسخگوی نیاز تصمیمگیران در سطح کلان (اولویتگذاری، دیپلماسی اقتصادی، مشوقها و نهادسازی) باشد و هم نقشه راهی عملی برای بنگاهها و استارتآپهای ایرانی (ورود مرحلهای به بازار، انتخاب شریک محلی، مدلهای قیمتگذاری و بومیسازی محصول) فراهم آورد. بدین ترتیب، گزارش حاضر میکوشد زمینه تبدیل مزیتهای فناورانه و سرمایه انسانی ایران به سهم واقعی در زنجیرۀ ارزش دیجیتال منطقهای را فراهم سازد و پاکستان را به سکوی پرش صادرات دیجیتال کشور بدل کند


