دیاسپورا به «جوامع دور از وطن» اطلاق می‌شود. اهمیت دیاسپورا به آن است که این گروه می‌توانند به عنوان پل‌های ارتباطی میان فرهنگ‌ها، کاتالیزورهای انتقال فناوری و منابع عظیم سرمایه‌گذاری عمل کنند. در واقع، کشورهایی که موفق به تدوین سیاست‌های هوشمندانه در قبال اتباع خارج از مرزهای خود می‌شوند، قادرند نفوذ نرم و توان اقتصادی خود را فراتر از مرزهای جغرافیایی گسترش داده و از پتانسیل‌های انسانی خود در مقیاس جهانی بهره‌برداری کنند.

چین در این میان، یک نمونه موفق و پیشرو به شمار می‌رود. دولت چین علی‌رغم داشتن یکی از بزرگترین و پراکنده‌ترین جمعیت‌های مهاجر در سراسر جهان، توانسته است با ظرافت خاصی میان هویت ملی و منافع اقتصادی پیوند برقرار کند. پکن با تبدیل «تهدید مهاجرت» به «فرصت توسعه»، از شبکه گسترده چینی‌تباران برای دور زدن تحریم‌ها، جذب سرمایه خارجی و بومی‌سازی دانش روز دنیا استفاده کرده است. در این دفتر، تلاش شده است تا به‌طور خلاصه ریشه‌های تاریخی و راهبردهای کلان دولت چین در قبال دیاسپورا واکاوی شود و مسیری که این کشور برای همسوسازی اهداف مهاجران با منافع ملی پیموده است، مورد بررسی قرار گیرد.